![smile3 :)](./images/smilies/smile3.gif)
http://tr.scribd.com/doc/9711464/Utanga ... ld-M-Rapee
farkı ne?lanetolsunsf yazdı:herkes girişken konuşkan olacak diye bir şey yok zaten karakterin çekingen olabilir çekingen olup da bizim gibi sıkıntı yaşamadan hayatını sürdüren bir sürü insan var kendine göre çevresi de var. Çünkü çekingenlik hastalık değil ama sosyal fobi hastalık sosyal fobisi olan birisi bunu okuyunca bence altta yatan abartılı olumsuz düşüncelerini farkına varabilir önemli olan da bu bence. Hastalık geçtikten sonra çekingensen de ona göre bir hayatın olur ama kafaya takmazsın hayatını yaşarsın en azından. Benim görüşüm bu.
farkı şu çekingen çabuk utanan insanlar var normal bir şey aynı şekilde çok girişken kafa şişiren utanmayan insan da var dünya böyle herkes aynı değil normali de bu zaten. Ama sf bir hastalık sende varsa sen ufak bir çevreyi bile zor sağlıyorsun kendine sürekli bir şeyleri kafana takıyorsun hareketlerini söylediklerini düşünüyorsun o ufak belki samimi çevrenleyken hatta annenle babanlayken bile rahat edemiyorsun sürekli bir anksiyete hali. Ama çekingen utangaç insanı herkes biliyordur bir hastalık değil karakter bu insan bunları yaşamıyor kafasına takmıyor taksaydı zaten hastalık olurdu o adam daha dar çevresinde ailesinin yanında kendi başına rahat eleştirilecek miyim doğru mu yapıyorum sıkıcı mıyım diye ölüp dirilmiyor bizler gibi. Benim karakterim çekingense ben böyle olmayı tercih ederim çünkü sf insana hiç bir an rahat vermeyen bir hastalık genç yaşta 50-60 yaşındaki insan gibi zihnimin yorgunluğunu hissediyorum bence fark var.utangac yazdı:farkı ne?lanetolsunsf yazdı:herkes girişken konuşkan olacak diye bir şey yok zaten karakterin çekingen olabilir çekingen olup da bizim gibi sıkıntı yaşamadan hayatını sürdüren bir sürü insan var kendine göre çevresi de var. Çünkü çekingenlik hastalık değil ama sosyal fobi hastalık sosyal fobisi olan birisi bunu okuyunca bence altta yatan abartılı olumsuz düşüncelerini farkına varabilir önemli olan da bu bence. Hastalık geçtikten sonra çekingensen de ona göre bir hayatın olur ama kafaya takmazsın hayatını yaşarsın en azından. Benim görüşüm bu.
Bence de yararlı ama belli bir yerden sonra uygulamak biraz zor bir hale gelebiliyor ben zorlandım açıkçası kendime tam objektif bakamadığım kısımlar oldu o yüzden uygulayacak arkadaşlar bir uzmanla beraber uygulamaya çalışırsa daha yararlı ve kolay olur gibime geliyor.bakankör yazdı:Telefonuma indirdim ve bir kaç sayfa okudum işe yarar bence tavsiye ederim.
Yazılanların birçoğu tanıdık geldi banalanetolsunsf yazdı: ↑15 Tem 2014, 16:15 Merhaba arklar ben de sizler gibi sf hastalığına sahibim ve yenmek için uğraşıyorum. Daha önce düşünsem yapamam diyeceğim bir şey yaptım ve devlet hastanesindeki psikiyatristlere gittim gitmesi de zor oldu kendimi şikayetlerimi anlatmam da zaten şikayetlerim tam olarak ne bende tam olarak ne var ben bile bilmiyordum üstüne psikiyatriste gitmişim bir de bunları güzelce ifade edip anlatıcam çok zordu tabi ama çat pat bir şeyler anlattım ilaç tedavisine başladım ben de depresif duygudurum hakimdi şimdi 1 seneden fazla oldu en azından o duygudurum içinde değilim ilaçlar faydalı geldi. Tabi ilk seferde ilk yazılan ilaçla olmadı devlette 3 psikiyatrla ayrı ayrı görüştüm bu 3. ilacım değiştirdim dozları değişti vs. demek istediğim hiç kolay olmuyor tabi bilen bilir. Şimdi devlet hastanesinden bir psikiyatrın tavsiye ettiği özel kliniği olan bir doktorla görüşüyorum yakında 3. seansıma gidicem. Bu kadar uzatmamın sebebi daha hiç bir şey yapmamış olanlar için fikir olması. Faydası oldu mu derseniz bana göre çok olmadı zaten kimsede oldu demez çünkü bizim tek istediğimiz diğer herkes gibi olmak ama bu da bir anda olmuyor olmaz da yıllarca bilinçaltımızda biriktirdiğimiz kalıplaşmış düşünceler var bunları bir görüşmeyle konuşmayla geçirmeyi istemek bu dünya gerçeklerinde mümkün değil sadece bu değil hiç bir şeyi bir anda gerçekleştirmek mümkün değil bu dünyada her şey emek istiyor az ya da çok. Malesef bizimki de çok emek isteyenlerden. Her neyse çok uzattım ama dediğim gibi fikir sahibi olmanız için. Sonuç olarak imkanınız varsa mutlaka özel bir doktorla biraz da araştırarak (işinde iyi mi bu konuda uzman mı tecrübeli mi vs.) mutlaka ama mutlaka görüşün kaybedecek bir şey yok kazancınız oluyor. Ben bana sorarsanız faydası olmadı dedim ama biz zaten hep olumsuzu düşünüyoruz olumluyu göremiyoruz. Benim gördüğüm faydası ve en önemlisi neden böyleyim fark ettim evde rahatken birisiyle karşılaşınca şalter neden atıyor fark ettim. Benim farketmediğim ama sosyal ortamda sürekli arka planda dönen düşüncelerim var (şu an iyi konuşuyor muyum? karşıdaki sıkılıyor mu? benim garip davrandığımı düşünüyor mu? ve çok daha derinlerde yatan; bu ortamdaki herkes beni sevmeli, herkesle kaynaşmalıyım, güzel ilgi çekici konuşmalıyım yoksa susmalıyım, karşımdakini memnun etmeliyim yoksa benimle yakın olmak istemez bir işe yaramam vs. tanıdık gelmiştir muhtemelen). Bunları fark ettim bunları biz düşünmüyoruz elbette ama yıllarca edindiğimiz tecrübelerle bunlar yerleşmiş ve benzer durumlarda otomatik düşünce olarak arkada dönmeye başlıyor ve o kadar hızlı oluyor ki bu biz o an farketmiyoruz bunların içimizden geçtiğini ve beynimizi tek çekirdekle adam gibi kullanmak yerine 4 çekirdekle çalıştırıp yoruyoruz ısındırıyoruz sinirleniyoruz ve sonuç olarak bu duygular davranışlarımıza yansıyor sonra evde bugün niye saçma konuştum niye söylemek istediğim yerine farklı bir şey söyledim niye öyle davrandım niye elim titredi terledim diye merak ediyoruz çünkü evde rahatız dimi? işte sebep bunlar ben bunları farkına vardım hastalığımı farkına vardım çünkü bir hastalık bu ve şimdi bu düşünceleri değiştirmeye yanlış olanları gerçekte ne oluyor çevrem bana nasıl bakıyor aslında benim bu düşüncelerimdeki kadar var mı doğru mu bunlar diye test etme aşamasındayım ve bu test sonucunda daha başında olsam da şu ana kadar hepsinin abartılı ya da tamamen yanlış olduğunu fark ettim belki tamamen doğru olan da çıkar (çok çok zor) o zaman da eyvallah derim zaten doğru ama öyle değil arkadaşlar içimizden bir ses bizim çoğu zaman farkında olmadığımız bir ses arkamızda bizi izliyor ve bunları söyleyip bize haksızlık ediyor bunu fark ettim. Ve tedavide en önemlisi de sorunu fark etmek zaten geriye kalan bunu çözmek tabi bu da belki en zoru ama en azından neye yoğunlaşacağımı biliyorum normalde de bütün gün düşünüyordum zaten içimden konuşup niye böyle diyordum artık bunların üstüne düşünücem bir şey değişmiyor yani daha fazladan yorulmayacağım. Size tavsiyem mutlaka dışardan yardım alın faydası mutlaka olacak az ya da çok. Ama benim düşüncem kabullenip bir ömür depresif geçireceğime ömrüm boyunca bu şerefsizle uğraşırım hiç tek bir şey bile değişmese ömrümün sonunda uğraştığımı bilerek içim rahat olur. Size de tavsiyem budur. Bu kadar uzun yazma düşüncesinde değildim ama insan başlayınca duramıyormuş ben de uzun yazanları görünce derdim lan bu kadar ne yazdın ne gerek var diye oluyormuş. Her neyse aşağıda paylaşacağım kaynağı da seanslarımın yanında sürdürmeye çalışıyorum zor oluyor ama pes etmeyeceğim siz de etmeyin. Bu kaynak sosyal fobi ve utangaçlık üzerine yazılmış pratik kitabı normalde ben sallamam işe yaramaz kitapla olacak iş değil diye düşünürdüm ama bu kitap diğer piyasalardakinden farklı uzun yıllar klinik tecrübeler üzerine yazılmış bir kitap okuyun uygulayın değişiklikleri yıllar sonra kendi halinize farklı bir açıdan daha bilinçli baktığınızı fark edeceksiniz dediğim gibi en azından başlayın kaybedecek bir şeyiniz yok yapacak çok işiniz gücünüz olduğunu da sanmıyorum .) kendinize iyi bakın umarım faydalı olur.
http://tr.scribd.com/doc/9711464/Utanga ... ld-M-Rapee