Bu foruma kendimi eskiye göre daha kabullenmiş olarak girdiğime seviniyorum...
Kendi tecrübelerime göre,
hayatta en çok utandığınız, suçluluk duyduğunuz, başkalarının duymasından ödünüzün kopacağı ve tüm dünyanın sizi reddedeceği korkusunu uyandıran en mahrem, gizli sırlarınızı bir yakınınıza ya da güvenip para verdiğiniz bir dr.'a anlatırsanız ne olur?
Size ne olur bilmem ama bana bir şeyler oldu bunu yaptığım zaman.
İlk önce üzerinizden, omuzlarınızdan senelerin birikimi olan ağır psikolojik bir yük kalkıyor, büyük bir rahatlık oluyor.
Herkeste o rahatlama olur ama sflilerde bu rahatlık sf'yi uzun bir süre bitirebiliyor çünkü endişeye neden olan "sırları gizleme telaşı" bitiyor ve beyin korku salgılamaz oluyor...
Ben bunu yaptığım zaman aylarca fobimden kurtularak yaşadım.
Hatta özgüven aşırı geliyor.
Ama sonra yavaş yavaş bu etki azalıyor.
İkinci olarak ilaç...
I ilacını ilk aldığım zamanlar hakikaten beynim uyuştu ve beni rahatlattı...
İlacı ömür boyu kullanmak isterdim ama etkisi daha sonradan azaldı...
İlacı arttırmama rağmen etki etmez oldu...
Bırakmak durumunda kaldım...
Yan etki olarak sadece ara sıra sinirim bozuluyor ve gülüyordum...
Yani en etkili olarak bir "itiraflar" iki "ilaç"...
Çok güzel fobimi birkaç boyunca bitirme noktasına getirdiler neredeyse...
Bunların dışında "din"...
Fazla sayıda zikir, ibadet...
Zihinde sürekli zikir olunca, tekrar olunca yine beyinde anksiyete azalabiliyor...
Bunu da yaşadım...
"nefes" var...
Düzenli nefes alıp vermelerle yine sakinleşme oldu...
Ama sonsuza dek sürekli nefesimi takip edemem değil mi?!
"sigara"...
stresi alır...
"duş"...
bunun gibisi yoktur...
"bira"...
aaa en etkisi bu herhalde...
ama alkolik olma tehlikesi var...
"..."...
etkili ama 24 saat yapamayız değil mi?
![smile3 :)](./images/smilies/smile3.gif)
(sf'li genelde yalnızdır, o yüzden ... de genelde "sevgili" ile olmayacaktır)
"iş"...
işkoliklik de, tabii aşırı sosyal olmayan meslekler için, işe yarardır...
Sonuç itibariyle sosyal fobi kendisini bir şeylere vermesi, adaması gerekir...
Benim tecrübelerim ve bunun sonucunda anladıklarım bunlar...
*
Aklıma geldikçe yazıyorum...
Biraz dağınık olacak artık yazı...
Arkadaşlarım genelde eski arkadaşlardır...
Kırk yılda bir görüşürüm...
İş yerinde yakınımda oturanlarla az konuşur, geri kalanla muhatap olmam...
Ve en bomba yere geliyorum...
Genelde her gün, uyanık olduğum müddetçe, en büyük endişem insanlarla göz göze gelmektir...
O yüzden mesela dolmuşa bindim diyelim,
cam kenarında oturduysam sadece dışarıya bakarım...
İki insanın arasına oturduysam, offf felakettir...
Ellirimi kenetlerim, gözlerimi kaparım, uyur numarası yaparım ama uyursam yine iyidir...
Ve zor nefes alıp kendimi yol boyu kasarım (kendinden bilinçsizce "fobikçe" nefret etmek bu olsa gerek)
İnsanlarla konuşurken kısa keserim...
Göz ucuyla gözlerine bakar ve hemen kaçırırım...
Ya çekingen ya da öfkeli olurum....
En sevdiğim duygu bu anlamda öfke, nefret, kindir...
İnsanı canlı, taze, diri tutuyor...
Ölü halinden silkiniyorsun...
Sosyal fobi olanlar filozoflaşabilir...
Fazla okur, araştırır, öğrenirler...
Kendi sorunlarına derman olacak formülü ararken tarih, felsefe, din, bilin, vs. uğramadığı durak kalmayabilir...
Ve erdem, hikmet, vs. gibi konularda baya bilge olur...
Ya da bilgiç olur diyelim...
Herhalde bilge olmak için kendi sorununu çözmesi gerekir...
*
Neyse sonuç itibariyle çelişkilerim var...
Bir gün namaz kılarım, başka bir gün beynimi rahatlatmak için bira içerim...
Bir gün zikir çekerim, başka bir gün sf'den dolayı başkasına (sevgili, eş) tahammülüm olmadığı için zina ederim...
Bir gün ılımlı görüşlerim olur, başka bir gün iç kızgınlıktan dolayı uç, sert, radikal görüşlerim olur...
*
Çocuklukta tekrar tekrar yaşanılan bazı tecrübeler insanın beynindeki korku bölgesinin kimyasının değişmesine sebep olabiliyor...
İşte bu değişim de fobi yaratıyor... nedensiz korku, endişe...
İnternetten okuduğum sf çocukluk yaşantıları bana uyuyor....
Çocuklukta sürekli olarak dalga geçilip, uğraşılma...
Babasızlıktan "baba figürü" bulamama ve kendini koruyamama...
Çocuğun kendisini ifade etmesini engelleyen "koruyucu anne"nin varlığı...
Çocuğun kullanılması ve istismarı, vs. vs.
Neyse uzattım, yarın iş var... Saat 1 olmuş, ben kaçar...
Burada aklıma gelmişken geçenlerde Amerika'da ölen çocuk Adam Lanza'ya selamlar...
Tanıyanlar tanır ;)
İyi geceler...